บท 11 · ความปลอดภัยทางถนน · 3 min
ความมืด ถนนลื่น สภาพอากาศ และอุบัติเหตุ
ในสวีเดน เราขับรถท่ามกลางความมืด ความหนาวเย็น และสภาพอากาศเปียกชื้น เป็นเวลานานของปี ซึ่งมีข้อกำหนดต่างไปจากวันฤดูร้อนที่แดดจ้า บทนี้ว่าด้วยการมองเห็นและการทำให้ผู้อื่นมองเห็นคุณ สภาพถนนและสัตว์ป่า และสิ่งที่คุณต้องทำ หากเกิดอุบัติเหตุขึ้น
ไฟรถ
เมื่อคุณขับบนถนน ต้องเปิดไฟและไฟหน้าที่กำหนดไว้ของรถ (ข้อบังคับการจราจร (trafikförordningen) 3 kap. 68 §) ในเวลากลางวัน ไฟส่องสว่างเวลากลางวัน (varselljus) ก็เพียงพอ ในที่มืด เวลาพลบค่ำ รุ่งเช้า และเมื่อสภาพอากาศไม่ดี ต้องเปิดไฟต่ำและไฟท้าย รถหลายคันเปิดไฟเหล่านี้โดยอัตโนมัติ แต่ไม่ใช่ทุกคัน ดังนั้น ให้ตรวจสอบเอง
ยานพาหนะที่ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ต้องเปิด ไฟต่ำ (halvljus) เว้นแต่จะใช้กฎเรื่องไฟสูง ไฟตัดหมอก หรือไฟอื่น (trafikförordningen 3 kap. 69 §)
ไฟสูง
ใช้ไฟสูง (helljus) เมื่อไฟต่ำไม่เพียงพอให้คุณขับได้อย่างปลอดภัยด้วยความเร็วที่ใช้อยู่ คุณ ห้าม ใช้ไฟสูง (trafikförordningen 3 kap. 70 §):
- เมื่อถนนสว่างเพียงพอ
- เมื่ออยู่ใกล้รถที่สวนมา จนผู้ขับขี่อาจถูกแสงจ้าแยงตา
- ในระยะใกล้ หลังรถคันอื่น
ลดไฟแต่เนิ่น ๆ เมื่อสวนกับผู้อื่น และเปิดไฟสูงอีกครั้งทันทีหลังสวนกันแล้ว
ไฟตัดหมอก
ในหมอก และเมื่อฝนหรือหิมะตกหนัก คุณใช้ไฟตัดหมอก (dimljus) แทนไฟต่ำได้ แต่ห้ามใช้พร้อมกัน (trafikförordningen 3 kap. 71 §) ไฟตัดหมอกหลัง (dimbakljus) ใช้ได้เฉพาะในหมอก เมื่อฝนหรือหิมะตกหนัก หรือเมื่อทัศนวิสัยไม่ดีในลักษณะเดียวกัน (trafikförordningen 3 kap. 72 §) ไฟนี้สว่างมาก และอาจแยงตาผู้ที่ขับตามหลัง ดังนั้น ให้ปิดเมื่อทัศนวิสัยดีขึ้น
ความมืด
ในที่มืด คุณมองเห็นได้ไกลเท่าที่ไฟหน้าส่องถึงเท่านั้น ข้อกำหนดที่ต้องหยุดรถได้ภายในระยะที่คุณมองเห็น ยังคงใช้อยู่ (trafikförordningen 3 kap. 14 §) ไฟต่ำส่องไปได้ไม่ไกลนัก และตามข้อมูลของ Trafikverket (หน่วยงานบริหารการคมนาคมสวีเดน) คนเดินเท้าที่สวมเสื้อผ้าสีเข้ม จะมองเห็นได้ที่ระยะ 20–30 เมตรเท่านั้น ซึ่งสั้นกว่าระยะหยุดรถ (stoppsträcka) ที่ 70 km/h
หากคุณถูกแสงไฟจากรถที่สวนมาแยงตา:
- ลดความเร็ว
- มองไปทางขอบขวาของถนน แทนที่จะมองตรงเข้าไปในแสง
- เตรียมพร้อมที่จะหยุด หากคุณมองไม่เห็น
ไฟหน้าและกระจกที่สกปรก ทำให้ทัศนวิสัยแย่ลงมาก เช็ดทำความสะอาดอย่างสม่ำเสมอในช่วงฤดูหนาว
ถนนลื่น
น้ำแข็งดำ
น้ำแข็งดำ (svarthalka) หรือที่เรียกว่า blixthalka อันตรายเป็นพิเศษ เพราะมักมองไม่เห็น อาจเกิดขึ้นเมื่อผิวถนนเย็นและชื้น ที่อุณหภูมิราว ๆ ศูนย์องศา โดยเฉพาะช่วงดึกและเช้าตรู่ ผิวถนนอาจต่ำกว่าศูนย์องศา ขณะที่อากาศยังสูงกว่าศูนย์องศา ตามข้อมูลของ Trafikverket สะพาน สะพานลอยข้ามถนน จุดที่อยู่ใกล้แหล่งน้ำ และช่วงที่มีร่มเงา มีความเสี่ยงเป็นพิเศษ
ถนนลื่นประเภทอื่น ๆ
- ถนนลื่นจากน้ำค้างแข็ง (frosthalka) เกิดเมื่อความชื้นแข็งตัวบนถนนที่ไม่มีหิมะ มักเกิดตอนรุ่งเช้า หลังคืนที่หนาวและท้องฟ้าโปร่ง
- ถนนลื่นจากน้ำแข็ง (ishalka) เกิดจากฝนเย็นยิ่งยวด หรือฝนที่แข็งตัวเมื่อตกลงบนถนนที่เย็น
- ถนนลื่นเป็นหย่อม ๆ (fläckvis halka) อาจเกิดเมื่อน้ำจากหิมะละลาย แข็งตัวในตอนกลางคืน
- ถนนลื่นจากหิมะ (snöhalka): แม้หิมะเพียงเล็กน้อย ก็ทำให้ถนนลื่นได้
วิธีขับบนถนนลื่น
- ลดความเร็ว และเว้น ระยะห่างให้มากขึ้น จากรถคันหน้า
- เบรก เร่ง และบังคับพวงมาลัยอย่างนุ่มนวล การเคลื่อนไหวกะทันหัน ทำให้ยางสูญเสียการยึดเกาะ
- คาดไว้ว่า ถนนลื่นอาจมาอย่างกะทันหัน เช่น บนสะพาน หลังจากช่วงถนนที่แห้ง
- หากรถมี ABS คุณเบรกแรง ๆ และบังคับหลบสิ่งกีดขวางไปพร้อมกันได้ อย่าปล่อยเบรก เมื่อแป้นเบรกสั่น
- หากคุณใช้ยางฤดูร้อน และถนนอยู่ในสภาพถนนฤดูหนาว (vinterväglag): อย่านำรถออกไป
ต้องใช้ยางฤดูหนาว (vinterdäck) ระหว่างวันที่ 1 ธันวาคม–31 มีนาคม เมื่อมีสภาพถนนฤดูหนาว (trafikförordningen 4 kap. 18 a §) ดูรายละเอียดเรื่องยางเพิ่มเติมในบทเรื่องรถยนต์
ฝนและการเหินน้ำ
บนถนนเปียก การยึดเกาะแย่ลง และระยะหยุดรถยาวขึ้น หากมีน้ำขังในร่องล้อ ยางอาจเริ่มไถลไปบนผิวน้ำ ซึ่งเรียกว่า การเหินน้ำ (vattenplaning) และในตอนนั้น คุณจะบังคับพวงมาลัยหรือเบรกไม่ได้ ความเสี่ยงเพิ่มขึ้นตามความเร็ว และเมื่อยางสึก หากคุณรู้สึกว่าพวงมาลัยเบาลง: ค่อย ๆ ถอนคันเร่ง และจับพวงมาลัยให้ตรง จนกว่ายางจะกลับมายึดเกาะ
สัตว์ป่า
คุณอาจพบสัตว์ป่าและกวางเรนเดียร์บนถนนได้ตลอดทั้งปี แต่ตามข้อมูลของ Trafikverket ความเสี่ยงจะสูงขึ้นในฤดูใบไม้ผลิ เมื่อลูกสัตว์ของปีก่อนถูกแม่ไล่ออกไป และในฤดูใบไม้ร่วง เมื่อกวางมูส (älg) และสัตว์ป่าอื่น ๆ เคลื่อนไหวมากขึ้น ระวังเป็นพิเศษในช่วง รุ่งเช้าและพลบค่ำ หากคุณเห็นสัตว์ตัวหนึ่ง อาจมีตัวอื่นตามมาอีก
หลังเกิดอุบัติเหตุกับสัตว์ป่า
- โทร 112 และแจ้งอุบัติเหตุ แม้คุณจะไม่แน่ใจว่าสัตว์ได้รับบาดเจ็บหรือไม่
- ตั้งป้ายสามเหลี่ยมเตือน (varningstriangel)
- ทำเครื่องหมายจุด ที่สัตว์หายไป ด้วยแถบทำเครื่องหมายอุบัติเหตุสัตว์ป่า (viltolycksremsa) หากมี เพื่อให้นักล่าที่ติดตามสัตว์ (eftersöksjägare) หาจุดนั้นเจอ ทำเครื่องหมายจุดนั้นแม้สัตว์จะตายแล้ว
- หากคุณชนกับ หมูป่า หมี ลิงซ์ หรือหมาป่า: ขับต่อไปอีกประมาณ 200 เมตรก่อนหยุด ทำเครื่องหมายจุดนั้น และโทรหาตำรวจทันที สัตว์เหล่านี้อาจเป็นอันตราย สภาอุบัติเหตุสัตว์ป่าแห่งชาติ (Nationella viltolycksrådet) ระบุว่า ในกรณีนี้ ให้ติดแถบทำเครื่องหมายห่างจากจุดเกิดเหตุประมาณ 100 เมตร
- อย่าพยายามตามหาสัตว์ที่บาดเจ็บด้วยตนเองเด็ดขาด เพราะอาจทำให้สัตว์ทรมานมากขึ้น การติดตามสัตว์ดำเนินการโดยนักล่าพร้อมสุนัขติดตาม
หากรถเสีย
หากรถหยุดบนถนนที่มีขีดจำกัดความเร็วสูงกว่า 50 km/h ในจุดที่ไม่อนุญาตให้หยุดรถ คุณต้องตั้งป้ายสามเหลี่ยมเตือน (trafikförordningen 3 kap. 57 §) คำแนะนำของ Trafikverket คือ เตือน ออกห่าง แจ้งเหตุ (varna, lämna, larma): เปิดไฟกะพริบฉุกเฉิน (varningsblinkers) และตั้งป้ายสามเหลี่ยมห่างจากรถไปทางด้านหลังอย่างน้อย 100 เมตร เดินออกห่างจากถนน และควรยืนหลังราวกั้น โทรเรียกรถลาก และหากมีอันตรายถึงชีวิต โทร 112
เมื่อเกิดอุบัติเหตุทางจราจร
หน้าที่ของคุณ
หากคุณเกี่ยวข้องกับอุบัติเหตุทางจราจร ไม่ว่าจะเป็นความผิดของคุณหรือไม่ คุณต้อง อยู่ที่เกิดเหตุ คุณต้อง ช่วยเหลือผู้บาดเจ็บ เท่าที่ทำได้ และร่วมมือในสิ่งที่อุบัติเหตุนั้นต้องการตามสมควร หากผู้ที่เกี่ยวข้อง หรือผู้ที่ทรัพย์สินได้รับความเสียหายร้องขอ คุณต้องแจ้ง ชื่อและที่อยู่ และเล่าว่าเกิดอะไรขึ้น (trafikförordningen 2 kap. 8 §)
ผู้ที่ออกจากที่เกิดเหตุ และหลีกเลี่ยงหน้าที่ของตน อาจถูกตัดสินว่ามีความผิดฐาน หลบหนีจากที่เกิดเหตุ (smitning) โดยมีโทษปรับหรือจำคุกไม่เกิน 6 เดือน หรือในกรณีร้ายแรง จำคุกไม่เกิน 1 ปี (กฎหมายว่าด้วยโทษสำหรับความผิดทางจราจรบางประการ (lagen om straff för vissa trafikbrott) 5 §)
ทำให้ที่เกิดเหตุปลอดภัย
- หยุดรถในระยะที่ปลอดภัย และเปิดไฟกะพริบฉุกเฉิน
- ตั้งป้ายสามเหลี่ยมเตือน เพื่อเตือนผู้อื่นแต่เนิ่น ๆ
- โทร 112 บอกว่าคุณอยู่ที่ไหน เกิดอะไรขึ้น และมีผู้บาดเจ็บกี่คน
การปฐมพยาบาลตามหลัก L-ABC
ทำตามลำดับนี้ โดยเริ่มจากสิ่งที่คุกคามชีวิตเร็วที่สุดก่อน:
- L – สถานการณ์อันตรายถึงชีวิต (livsfarligt läge): มีความเสี่ยงที่จะเกิดอุบัติเหตุซ้ำ ไฟไหม้ หรือรถวิ่งผ่านหรือไม่ เคลื่อนย้ายผู้บาดเจ็บเฉพาะเมื่อจำเป็น
- A – ทางเดินหายใจ (andningsväg): ดูแลให้ทางเดินหายใจโล่ง
- B – การหายใจ (andning): ผู้บาดเจ็บหายใจตามปกติหรือไม่
- C – การไหลเวียนโลหิตและการเสียเลือด (cirkulation och blödning): ห้ามเลือดที่ออกมาก
หมดสติแต่หายใจตามปกติ: จัดให้อยู่ใน ท่าพักฟื้น (stabilt sidoläge) และเงยศีรษะไปด้านหลัง เพื่อให้ทางเดินหายใจเปิดอยู่ อยู่ด้วยจนกว่าความช่วยเหลือจะมาถึง
หมดสติและไม่หายใจตามปกติ: โทร 112 ทันที และถือว่าหัวใจหยุดเต้น ทำการช่วยฟื้นคืนชีพ (HLR, CPR) โดย กดหน้าอก 30 ครั้ง และเป่าปาก 2 ครั้ง ต่อเนื่องกันไป ใช้เครื่องกระตุกหัวใจ (hjärtstartare, AED) หากมี
เลือดออกมาก: กดลงบนแผลโดยตรงอย่างแรง ด้วยแขนที่เหยียดตรง และกดค้างไว้ จนกว่าบุคลากรทางการแพทย์จะบอกให้ปล่อย อย่าดึงวัตถุที่ติดอยู่ในแผลออก ให้ผู้บาดเจ็บนอนลง และดูแลให้ร่างกายอบอุ่น
จำไว้
- ไฟต่ำเป็นกฎพื้นฐาน ลดไฟแต่เนิ่น ๆ เมื่อสวนกัน และเมื่ออยู่หลังรถคันอื่น
- ใช้ไฟตัดหมอกหลังเฉพาะในหมอก หรือเมื่อฝนหรือหิมะตกหนัก และปิดเมื่อทัศนวิสัยดีขึ้น
- น้ำแข็งดำมองไม่เห็น สะพาน ช่วงที่มีร่มเงา และจุดที่อยู่ใกล้แหล่งน้ำ แข็งตัวก่อน
- ระวังสัตว์ป่าเป็นพิเศษในช่วงรุ่งเช้าและพลบค่ำ โทร 112 เสมอ หลังเกิดอุบัติเหตุกับสัตว์ป่า
- หากคุณเกี่ยวข้องกับอุบัติเหตุ คุณต้องหยุด ช่วยเหลือ และแจ้งชื่อและที่อยู่
- การปฐมพยาบาล: L-ABC ท่าพักฟื้นหากผู้บาดเจ็บหายใจ CPR 30:2 หากไม่หายใจ